Dagboek

Dagboekfragment
Dagboekfragment

Deze bladzijde uit het dagboek van de vader, van de vader, van de vader, van de vader van mijn vader is geschreven in oude taal. Iemand heeft het voor me vertaald. Dit staat er:

‘Ik liep voort langs de vaart over de zandweg. Ik keek goed waar ik liep. Ik wilde niet weer mijn blote voeten openrijten aan een scherpe steen. De honger knaagde. Hoelang al had ik niets gegeten? Twee dagen geleden had ik meelpap met stroop gehad van een boerin, maar daarna helemaal niks meer. Als ik aan die meelpap dacht, liep het water me weer in de mond. Ik had vanmorgen alleen nog wat bramen geplukt. Het valt ook allemaal niet mee. Vorige week stortregende het, gisteren was ik verdwaald en meestal werd ik uitgejouwd bij de boeren waar ik bedelde. Ze stuurden soms zelfs de hond op me af!

Ik probeerde maar niet aan mijn honger te denken. Ik moest verder. Om me heen zag ik weidevelden, niets dan weidevelden met hier en daar een boerenschuur. Achter me hoorde ik plots het gehinnik van paarden. Ik keek om en zag een stofwolk. Er kwam een postkoets met vier paarden voorbij. Die reed naar Utrecht. Wat had ik daar graag in gezeten! Maar dat was veel te duur voor een landloper zoals ik. Zo’n reisje kostte al gauw 25 cent!

Nee, ik moest lopen. Lopen door de weidevelden. In de verte zag ik een kerktoren. Een dorpje, eindelijk een dorpje. Ik wist niet welk dorp het was. Maar daar waren in elk geval mensen. En dan was er vast iets te eten. En als er iets te eten was, dan bleef er heus wel wat over voor mij. Ik stapte met nieuwe moed naar de kerktoren voort.’

Meer stond er niet. Zou dit bij jullie in de buurt kunnen zijn?